Zgjerimi i Universit

Zbulimi më i madh i shekullit të 20-të në kozmologji u deklarua qartësisht në Kuran 1400 vjet më parë.

Modeli Statik vs. Universi në Zgjerim

Për shekuj me radhë, madje deri në fillim të shekullit të 20-të, komuniteti shkencor—përfshirë edhe vetë Albert Ajnshtajnin—besonte se universi kishte një masë fikse dhe ishte i pandryshueshëm (Modeli i Universit Statik). Nuk kishte asnjë koncept rreth idesë se hapësira po zmadhohej.

Në vitin 1929, astronomi amerikan Edwin Hubble, duke përdorur një teleskop gjigant, bëri një zbulim që tronditi shkencën: ai vëzhgoi se drita nga galaktikat e largëta anonte drejt ngjyrës së kuqe (redshift). Kjo do të thoshte fizikisht se galaktikat po largoheshin vazhdimisht nga ne me shpejtësi të madhe. Me fjalë të tjera, vetë universi po zgjerohet.

Deklarata Mahnitëse e Kuranit

Pikërisht ky fenomen tronditës u përshkrua në Kuran në shekullin e 7-të, në një epokë kur astronomia bazohej në mite dhe kur ishte e pamundur të vëzhgoheshin lëvizjet e galaktikave.

Në Suren Dharijat (51:47), Allahu thotë: "Ne kemi ndërtuar qiellin me forcën tonë dhe me të vërtetë Ne jemi ata që e zgjerojmë atë (Musi'un)."

Fjala "Musi'un" vjen nga folja arabe awsa'a që do të thotë të zgjerosh, të shtrish, të zmadhosh kapacitetin. Përdorimi i kësaj foljeje në formën aktive të prapashtesës tregon një proces të vazhdueshëm: Universi nuk u zgjerua vetëm një herë, por po vazhdon të zgjerohet. Ky është një nga faktet më të qarta dhe të pakundërshtueshme shkencore në Kuran.

Lidhja e Fesë me Shkencën

Saktësia me të cilën Kurani përshkruan zgjerimin e hapësirës kozmike mbetet një nga argumentet më të fuqishme që ky libër nuk është shkruar nga njeriu. Asnjë qenie njerëzore në shkretëtirën e shekullit të 7-të nuk mund ta dinte këtë fakt kozmologjik, i cili kërkonte teleskopët më të avancuar për t'u zbuluar.

Ajetet Kuranore