Artikulli e trajton ajetin ku një ditë matet me mijëra vite si një ftesë për të kuptuar se koha nuk perceptohet gjithmonë njësoj. Relativiteti modern e bëri këtë ide pjesë të fizikës.
Thelb: Në fizikën moderne, koha lidhet me shpejtësinë, gravitetin dhe kornizën e vëzhguesit; në Kuran, fjala “ditë” shfaqet edhe si periudhë, jo vetëm si 24 orë tokësore.
Koha sipas relativitetit
Relativiteti special tregon se koha mund të ngadalësohet për një objekt që lëviz shumë shpejt. Relativiteti i përgjithshëm e lidh kalimin e kohës edhe me forcën e gravitetit.
Kjo nuk do të thotë se njeriu e ndien lehtë ndryshimin në jetën e përditshme, por matjet shumë të sakta me orë atomike e kanë vërtetuar ndryshimin.
Përdorimi kuranor i fjalës “ditë”
Artikulli thekson se fjala arabe “yawm” mund të kuptohet edhe si periudhë kohe. Kjo ndihmon në leximin e ajeteve që flasin për ditë me masë shumë më të madhe se dita tokësore.
Ky këndvështrim e largon leximin nga thjeshtësimi i tepruar: koha e krijimit, koha e engjëjve dhe koha e njeriut nuk duhet domosdoshmërisht të merren si e njëjta masë fizike.
Lidhja me ajetin
Kuran 70:4; 32:5
Engjëjt dhe Shpirti ngjiten tek Ai në një ditë, masa e së cilës është pesëdhjetë mijë vjet.