Kurani përdor shembullin e ngjitjes drejt qiellit për të përshkruar ngushtimin e kraharorit. Sot dihet se lartësia sjell ulje presioni dhe mungesë oksigjeni, duke e bërë frymëmarrjen gjithnjë më të vështirë.
Thelb: Sa më lart ngjitemi, aq më i ulët bëhet presioni atmosferik dhe aq më pak oksigjen merr trupi me çdo frymëmarrje. Kjo shkakton gulçim, shtrëngim në kraharor, lodhje dhe në lartësi ekstreme rrezik për jetën.
Çfarë ndodh me trupin në lartësi?
Në nivelin e detit, trupi është përshtatur me një ekuilibër të caktuar të presionit dhe oksigjenit. Kur njeriu ngjitet në male të larta ose në atmosferë, ajri rrallohet. Mushkëritë duhet të punojnë më shumë dhe gjaku merr më pak oksigjen.
Ky fenomen është arsyeja pse alpinistët përdorin përshtatje graduale dhe pse avionët mbajnë kabina të presurizuara. Pa këto masa, ndjesia e ngushtimit të frymëmarrjes bëhet gjithnjë më e fortë.
Lidhja me ajetin
Kuran 6:125
Atë që All-llahu dëshiron ta udhëzojë, ia zgjeron zemrën për (të pranuar) islamin. Atë që dëshiron ta lërë të humbur, zemrën e tij ia bën shumë të ngusht si tëngjitej në qiell. Kështu All-llahu lëshon dënimin mbi ata që nuk besojnë.
Krahasimi është i goditur: ngjitja lart nuk është vetëm lëvizje fizike, por për trupin është edhe përballje me ajër më të rrallë dhe me vështirësi reale në frymëmarrje.